Bij de duiktoren ging de jeugd flink tekeer!

Carla den Ouden, van zweminstructeur tot manager zwembaden Tiel en Culemborg

Hoe ik bij het zwembad terechtgekomen ben? Ik zat op het CIOS in Sittard. Daar heb ik mijn toenmalige man leren kennen. Hij kwam uit Beneden-Leeuwen, in de omgeving van Tiel. We kregen daar een huisje. In de avonduren had ik de Sportacademie gedaan.

Start als werknemer bij zwembad Groenendaal

Ik gaf les op een MEAO, maar vond dat eigenlijk toch niet zo leuk. Het zwembadwereldje trok me erg. Ik kende toevallig een beleidsmedewerker van de gemeente Tiel en via hem kwam ik erachter dat er een baan vrij was in zwembad Groenendaal. Toen ben ik daar eigenlijk al heel snel gestart. Dat was in 1986, ik ben net 40 jaar in dienst. Ik ben begonnen als zwemonderwijzer. Op een gegeven moment werd je ploegleider, zaalchef noemen ze dat. Langzamerhand steeds verder doorgegroeid en nu dan manager van de zwembaden van Tiel en Culemborg.

Toezicht houden in het buitenbad

Mijn werk begon vaak ’s morgens met toezicht houden op de “vroege vogels”. Die lagen al om 7:00 uur in het bad. Soms wel 50, 60 man. Weer of geen weer, die kwamen trouw elke dag zwemmen. Ook waren er speciale groepjes kinderen die in de zomer om 7:00 uur zwemles kregen in het buitenbad . En als de scholen uit waren, was het vrij zwemmen voor iedereen tot 18.00 uur.

Precies in het midden tussen de zwembaden stond een toren met twee verdiepingen. Je ging met een trappetje naar boven, waar je een heel goed overzicht had over het hele terrein. En dan kon je alle drie de baden goed zien ook qua bodem en “het perron”, dat zijn de stoepen waar de gasten langs het zwembad lopen.

De toren was het verzamelpunt. Daar kregen we de roulatieronde-instructies: “die staat bij het doelgroepenbad, die bij de duiktoren.” Bij die duiktoren moest echt wel iemand staan, want daar ging de jeugd vaak flink tekeer. Elk kwartier draaiden we van positie door. Afhankelijk van hoe druk het was, stonden we met 4 tot 8 personen. En in de weekenden wist je dat er grote jongerengroepen kwamen en dat was niet altijd even gezellig. Het meest negatieve wat ik ervaren heb, was een bepaalde probleemgroep die echt het gezag ver ondermijnde en het ons heel lastig maakte. Waar de politie dan ook heel vaak bij moest komen. Ja, ik was toen heel jong ook, begin 20. En dan sta je daar ook maar als broekie. Dan was er gelukkig ook iemand van in de 40, 50 bij. Dus die verdeling in de roosters was best heel goed gemaakt, daar letten ze echt wel op.

Abonnementperikelen

Ik zat ook af en toe achter de kassa. Omdat je wist dat je elk jaar best een goede zomer had, kochten mensen heel vaak een abonnement. En die abonnementen werden ook door sommige mensen nagemaakt. Of ze maakten de foto op het abonnement los en dan verwisselden ze de foto. Dan kwam jij met jouw fotootje en even later ging je broertje met zijn fotootje erop. Alleen paste de stempel die half op de foto en half op het abonnement was geplaatst dan niet meer goed. Daar moest je als receptioniste goed op letten: “dat is toch niet jouw abonnementje?”

Het einde van het buitenbad.

Maar toen kwam de opkomst van die buitenwaters; surfplanken kwamen een beetje in. Met name de oudere jeugd ging naar die grote plassen, want ja, daar was minder toezicht. En vaak was het helemaal gratis. Dus je zag een kentering in het aantal bezoekers.

Het buitenbad was ook best wel oud en er was veel onderhoud nodig. Daarbij was het redelijk snel bekend dat er een heel mooi recreatiebad zou komen. Daar was iedereen best wel enthousiast over. Dat was in die tijd met een stroming, glijbaan en een whirlpool. Nou, dat vonden we eigenlijk best wel heel leuk. We hebben met het voltallige personeel afscheid genomen van het buitenbad met een barbecue en een vuur midden in het lege instructiebad.

Het geven van zwemles maakte het werk leuk

Als het buitenbad weer terug zou komen zou ik er niet meer gaan werken. Het toezicht houden vond ik heel erg saai. Het is even leuk, maar om dat elke dag weer te moeten doen… En met heel mooi weer de overlast die je dan ook af en toe had!

Het geven van zwemles, dat maakte het werk leuk. Dan had je om 7 uur al een groep kinderen die zwemles had. In de middagen werd bij mooi weer buiten schoolzwemmen gegeven. Daar deed ik het voor. Dat was waarom ik dat zwembadwereldje zo leuk vond. Lesgeven doe ik niet meer, maar het aansturen van het product zwemmen in de hele breedte, vind ik ook erg leuk.