Water is altijd belangrijk geweest in dit gebied. Vroeger kon de slingerende rivier haar gang gaan. Zo bepaalde de rivier waar bruikbare grond was. De mensen gingen wonen op de hoogste plekken en probeerden steeds meer het water naar hun hand te zetten. Dit deden ze onder andere door sloten en geulen te graven. Ook verhoogden ze wegen en legden ze kades en dijken aan. Al eeuwen leven de bewoners met de grillen van het water.
Dit ging helaas niet altijd goed…
Vanaf de 16e eeuw waren er veel dijkdoorbraken. Je ziet hier nog de sporen van in de vorm van ronde plassen langs de dijk: kolken. De grootste is de Waaijensteinkolk. Deze ontstond na de dijkdoorbraak in 1809. Bij de overstroming werd landhuis Waaijenstein helemaal verzwolgen. Waar u nu staat lagen de fundamenten van dit huis. Ze vormden de inspiratiebron voor de speelaanleiding met water. Dit zijn dus niet de originele fundamenten.
Waaijenstein is niet het enige landhuis dat verdwenen is in dit gebied. Kasteel Notensteyn brandde in 1585 af en werd herbouwd. In 1672 kreeg het kasteel een andere naam. Het werd vernoemd naar het dichtbijgelegen dorp Oosterhout. In 1809 werd huis Oosterhout weer door het water gegrepen. Na herbouw werd het in1820 alweer verwoest door het water. Pas na twintig jaar kwam er een nieuw huis met boerderij: Buitenplaats Oosterhout. Het huis werd iets verder van de rivier gebouwd en bestaat nog steeds. Het park dat erbij hoort is vrij toegankelijk. Het is een mooi rustpunt in dit gebied.